Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


[1432-1436].XII.31, индиктъ 10. Трокі. В.к.л. Жыгімонт Кейстутавіч паведамляе Пінскаму намесніку Андрэю, што даў Мікалаю Ляху (Сырапяту) палову даннікаў Палкоўскіх Ляхавічаў, якіх ён прасіў; а палова тых даннікаў няхай плаціць дань в.к.л.

Месцазнаходжанне арыгінала цяпер невядомае. Тэкст граматы захаваўся ў складзе пацверджання караля Польшчы, в.к.л. Жыгімонта Аўгуста (Вільня, 1558.III.03). Апошні дакумент, у сваю чаргу, быў прадстаўлены пінскім войскім Марцінам Янавічам Шырмам, унукам Мікалая Ляха, рэвізору Грыгорыю Валовічу і тэкст яго быў скапіраваны ў "Реистр списанья и оказыванья привилевъ и листовъ на имѣнья", пачаты 15 мая 1559 г. Па гэтай копіі тэкст граматы надрукаваны ў выданні: Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением привилегий на входы в пущи и на земли. Т. 1. Вильна, 1867. С. 123. Электронная версія зроблена па гэтай публікацыі. Уводная частка, якая таксама мае цікавасць для разумення дакумента, пададзена больш дробным шрыфтам.

Дата: у копіі Грыгорыя Валовіча, а магчыма, ужо ў пацвярджэнні Жыгімонта Аўгуста быў пазначаны дзесяты індыкт, які прыходзіўся на перыяд з 1 верасня 1431 г. па 31 жніўня 1432 г. Тут яўная памылка, бо 1431.XII.31 Жыгімонт Кейстутавіч яшчэ не быў вялікім князем літоўскім. Верагодна, у арыгінале значыўся індыкт у дыяпазоне ад 11 да 15, але другая лічба была пашкоджана, і захавалася толькі кірылічная лічба "і" (10).

      Жикгимонтъ Августъ, Божею милостью король Польскій, великій князь литовскій, рускій, прускій, жомоитскій, мазовецкій и иныхъ. Ознаймуемъ симъ нашимъ листомъ всимъ посполите, кому будеть потреба того вѣдати, нынѣшнимъ и напотомъ будучимъ.
      Билъ намъ чоломъ войскій Пинскій Мартинъ Яновичъ Ширма и покладалъ передъ нами два листы продковъ нашихъ, славное памети Жикгимонта, великого князя литовского, другій светое памети короля и великого князя его милости Казимера, дѣда нашего, въ которыхъ се значить, ижъ ихъ милость дали дѣду его Миколаю Ляху Сыропятѣ половицу данниковъ Попковскихь1 у волости Пинской, на которыхъ дей тотъ дѣдъ его и сынъ Сыропятинъ а отецъ его Янъ два дворцы собѣ збудовали, одинъ въ Сельцы, а другій въ Конюсѣхъ. Бо дей оные данники по розныхъ мѣстцахъ и селахъ здавна сѣживали и теперь сѣдять, то есть:
      въ селѣ Хлябѣхъ чотыри дворища, на имя: Ходоровское, Пашутинское, Сидоровское, Кокорѣчинское;
      въ селѣ Чорновѣ дворище Нарковское;
      въ селѣ Мѣстетичохъ двѣ дворища Клокотчинское а Ванюковское;
      въ селѣ Боричевичохъ дворище Сытковское;
      въ селѣ Тивровичохъ двѣ дворища Теряховское а Василевское;
      въ селѣ Гривковичохъ дворищо Гривковское;
      въ селѣ Зовкинѣ дворище Светичковское;
      въ селѣ Ласицку дворище Хилимоновское;
      въ селѣ Лопатинѣ двѣ дворища Левовское а другое Жуковское;
      въ селѣ Лосичохъ двѣ дворища Денисовское а Тереховское;
      въ селѣ Ляховичохъ пять дворищъ: Пятчинское, Русановицкое, Раковицкое, Костюковское, Тевтовское.
      Чого дей всего, яко вышей описано, оный дѣдъ, отецъ его и онъ самъ ажъ досихмѣстъ въ спокойномъ держанью и поживанью суть. И никоторого онъ въ томъ пренагабанья ни отъ кого не маеть. <...>
      Про то билъ намъ чоломъ, абыхмо тую дѣдизну и отчизну его потвердили ему нашимъ листомъ. Гдѣ жъ и воевода Виленскій, маршалокъ земскій, канцлеръ Великого князства Литовского, староста Берестейскій, державца Борисовскій и Шовленскій панъ Миколай Радивилъ, княже на Олыцѣ и Нѣсвижи, насъ о то за нимъ жедалъ.
      А такъ мы тыхъ листовъ великого князя Жикгимонта, короля его милости Казимера <...> огледавши, казали есмо ихъ слово отъ слова въ сесь нашъ листъ уписати, и так ся въ собѣ мають:



      Отъ великого князя Жикгимонта пану Андрею, намѣстнику Пинскому.
      Просилъ насъ Миколай Ляхъ тыхъ данниковь Полковскихъ, на имя Ляховичъ.
      И мы половину тыхъ данниковъ и съ половиною тое дани, што оны дають, Миколаю дали. А половина тыхъ данниковъ [и]но2 дей половину дани тое намъ дають.
      А писанъ въ Троцѣхъ, декабря 31 день, индиктъ 10.

1 Попковскихь - так у публікацыі. 2У публікацыі яўна памылкова: но.

А.Л. Ідэнтыфікацыйны нумар электроннай версіі дакумента: d011 ад 2009.XI.19.






Hosted by uCoz