Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


[1447].III.10, индикт десятый. Бакшты. В.к.л., каралевіч Казімір паведамляе намеснікам, старцам і мужам Магілёўскім, што вызваліў магілёўскіх баяр Ілінічаў ад валаснога цягла, таксама як у часы в.к.л. Вітаўта быў вызвалены іх бацька Ілля.

Месцазнаходжанне арыгінала цяпер невядомае. Тэкст граматы захаваўся ў складзе рукапіснага зборніка каралеўскіх грамат, наданых гораду Магілёву (арк. 110 адв.), які захоўваўся ў бібліятэцы Магілёўскай семінарыі. Паводле гэтай копіі тэкст надрукаваны ў выданні: Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России. Т. 1. 1361-1598. СПб., 1863. С. 19, № 26. Электронная версія зроблена паводле гэтага выдання. Для зручнасці чытання тэкст разбіты на абзацы.

      Отъ великого князя Казимера королевича намѣстникомъ Могилевскимъ и старцемъ, хто коли будетъ, и всимъ мужемъ Могилевцомъ.
      Жаловали намъ Иллиничы, штожъ при дяди нашомъ, при великомъ князи Витолтѣ, Илья отецъ ихъ и они не тягивали зъ волостью на всякіи потяги, а на то была въ них и великого князя Витолта грамота.
      Ино коли при великом князи Витолтѣ не тягивали зъ волостю, и мы ихъ по тому жъ пожаловали. Ненадобѣ намъ и нынѣ на всякіи потяги зъ волостю тягнути, коли будеть такъ было при великомъ князи Витовтѣ.
      Писанъ у Бакштахъ, марта одиннадцатый день, индиктъ десятый.

Грамата была пацверджана вялікай княгіняй літоўскай Аленай Іванаўнай (Гродна, 1505.XII.30). Гэта пацверджанне па копіі XVII ст. надрукаваў І.І. Грыгаровіч у выданні: Белорусский архив древних грамот. Ч. 1. Москва, 1824. С. 7, № 4 (дата прапанавана памылковая: 1506). Электронная версія рэгесты зроблена паводле гэтай публікацыі. Рэгеста вылучана буйным шрыфтам. Паерык пераданы знакамі й і ъ.

      Алена, Божою милостию королевая полская, великая княгиня литовъская, руская, жомоитская и иныхь.
      Били намъ чоломъ бояре Могилевские, наймя Васко и Сидоръ, и положыли передъ нами листъ небощика великого короля Казимера, и въ листе стоить:
штожъ тые бояре здавна, за Витовта, з местомъ и з волостю подачокъ и тяглей никоторыхъ с ними не служывали, толко служывали службою панцерною, на дорогу, где потреба. И били намь чоломъ, абыхмо дали имь на то нашъ листъ.
      Ино мы дали имъ на то сесь нашь листъ.
Нехай бы ѡни намъ служыли службою панцерною, а пошлинь и серебщизны и подачокъ никоторыхъ не надобе имъ платити з местомъ и з волостю, подлугъ листу небощика короля его милости Казимера.
      Писанъ въ Городъне, декабръ тридцатый день, индиктъ девятый.
      При томъ былъ и князь Михайло Лвовичь Глинъский.

А.Л. Ідэнтыфікацыйны нумар электроннай версіі дакумента: d014 ад 2009.XI.14.






Hosted by uCoz