Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


[1406].X.09. Віцебск. Грыдка Дружыловіч абяцае не ўступацца ў зямлю і людзей, якія яго бацька Андрэй Дружыловіч надаў манастыру Святой Багародзіцы; узамен на гэта полацкі епіскап Феадосій упісаў род Грыдкі Дружыловіча ў суботнік (паменнік).

Месцазнаходжанне арыгінала цяпер невядомае. Копія захоўвалася ў рукапісным аддзяленні Віленскай Публічнай бібліятэкі. На копіі быў запіс: "А тая копея съ таковымъ листомъ скорыкгована. Юрей Гавриловичь Захарчинскій, енералъ воеводства Витебского, власна рука. Федоръ Гришиничъ Крупеничъ, рука власная. Петръ Тарасовичъ Крупеничъ, рука власная". Мяркуючы па ім, копія была зроблена па арыгіналу ў XVII ст. Па гэтай копіі тэкст надрукаваны ў выданні: Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-Западной Руси. Т. 1. Вильна, 1867. С. 1, № 1 (дата прапанавана: 1406). Тэкст для публікацыі прадставіў Полацкі благачынны а. Юркевіч. Электронная версія зроблена паводле гэтай публікацыі. Для зручнасці чытання тэкст разбіты на абзацы. Кірылічныя лічбы заменены на арабскія.

      Се язъ Гридько Дружыловичъ.
      Понеже отецъ мой Андрей Дружиловичъ далъ Црсища [sic] съ женою и зъ дѣтьми и землю ко Светей Богородицы у домъ на память собѣ, ставити имъ солоду ошитковъ десеть, да пять пудовъ меду, три ошытки ржи, да два ошытки пшеницы, да вологу, што попомъ и черньцемъ надобѣ.
      И язъ Гридько почалъ есми уступатися у люди тѣхъ. И владыка мнѣ не велѣлъ уступатися у тѣхъ людей у Богородицкихъ.
      И язъ Гридько Дружиловичъ добилъ ся есми чоломъ владыцѣ Феодосью Полоцкому, штобы мене жаловалъ и вписалъ мене и сына моего у суботникъ со отцомъ моимъ по роду. И господинъ мой владыка Феодосій Полоцкій жаловалъ и вписалъ мене и сына моего у суботникъ.
      А мнѣ Гридьку Дружиловичу не надобѣ уступатися у тѣхъ людей, ни дѣтемъ моимъ.
      А тѣхъ людей пять братениковъ, а имена ихъ суть: большый Вельяминъ, Феодоръ, Давыдъ, Кондратъ, Демъянъ. А слушати имъ анхимандрита, хто будеть у Светей Богородицы.
      А тут былъ анхимандритъ Азарья Богородицкій, а попъ Трухонъ Благовещенскій, да Велько намѣстникъ, да Филипъ чернецъ владычинъ, да попъ Глѣбъ Лукомльскій, да Першко попъ Богородицкій.
      А писана у Витебску, в лѣто 6900-ное 14, мѣсеца актября 9.

А.Л. Ідэнтыфікацыйны нумар электроннай версіі дакумента: d017 ад 2009.XI.16.






Hosted by uCoz