Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


[1488].VII.29, в лѣто 6996, индикта 6. Пінск. Княгіня Марыя, удава князя Сямёна Аляксандравіча (Алелькавіча), разам з сынам Васілём Сямёнавічам надаюць Пінскаму войту Пятру Мацковічу ніву паміж Крайнавіцкай і Запольскай дарогамі і востраў з балотам, на вечнасць.

Месцазнаходжанне арыгінала цяпер невядомае. Арыгінал быў прадстаўлены Рагачоўскім дзяржаўцам Мацеем Вайцеховічам у Пінскі гродскі суд, і тэкст запісаны у кнігу пад названнем "Реестръ списовання привильевъ земянъ, шляхты повѣту Пинского и поповъ, наданья замку Пинского" (кніга перапісана 30 кастрычніка 1554 г.; яе копія XVII ст. захоўваецца цяпер у Нацыянальным гістарычным архіве Рэспублікі Беларусь у Мінску. Ф. 1777. Пінскі земскі суд. Воп. 1. Адзінка захавання 88). Па гэтай копіі тэкст граматы надрукаваны ў выданні: Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением привилегий на входы в пущи и на земли. Т. 1. Вильна, 1867. С. 216-217. Электронная версія зроблена па гэтай публікацыі.

      Державца Рогачевскій панъ Матей Войтѣховичъ оказалъ привилья два на имѣнье свое у повѣтѣ Пинскомъ кнегини Семеновой Олександровича и сына ее милости князя Василя Семеновича, писаныи на перкгаменѣ подъ привѣсистою печатью.

      Божею милостью я, кнегини Семеновая Александровича, кнегини Марья, и зъ сыномъ своимъ со княземъ Василемъ Семеновичомъ дали [с. 217] есмо войту нашому Пинскому Петру Мацковичу ниву свою на выгонѣ межы Крайновицкое дороги и Запольское. А къ тому еще дали есмо ему островъ зъ болотомъ.
      А дали есмо ему тое все вѣчно и непорушно и его жонѣ и ихъ дѣтемъ и ихъ счадкомъ.
      А на твердость того и печать нашу прыложыли есмо привѣсистую къ сему нашому листу.
      Писанъ у Пинску, іюля 29 день, в лѣто 6996, индикта 6.

А.Л. Ідэнтыфікацыйны нумар электроннай версіі дакумента: d003 ад 2009.XI.24.






Замена троса ручного тормоза там.

Hosted by uCoz