Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


1488.VII.16. Пінск. Княгіня Марыя, удава князя Сямёна Аляксандравіча (Алелькавіча), разам з сынам Васілём вызваляюць баярына Зіноўя Лозіча, пасаджанага на служэбнай зямлі, ад падаткаў і павіннасцей.

Месцазнаходжанне арыгінала цяпер невядомае. Тэкст быў запісаны на паперы з пячаткай, закрытай кустодыяй. Арыгінал прадставіў зямянін Пінскага павету Сенька з братамі ў Пінскі гродскі суд, і тэкст быў запісаны у кнігу пад названнем "Реестръ списовання привильевъ земянъ, шляхты повѣту Пинского и поповъ, наданья замку Пинского" (кніга перапісана 30 кастрычніка 1554 г.; яе копія XVII ст. захоўваецца цяпер у Нацыянальным гістарычным архіве Рэспублікі Беларусь у Мінску. Ф. 1777. Пінскі земскі суд. Воп. 1. Адзінка захавання 88). Па гэтай копіі тэкст граматы надрукаваны ў выданні: Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением привилегий на входы в пущи и на земли. Т. 1. Вильна, 1867. С. 282. Электронная версія зроблена па гэтай публікацыі.

      Земяне повѣту Пинского Сенько зъ братьею своею зложыли, оказали прывилей кнегини Марьи Семеновой на имѣнья свои, писаные на паперы, подъ кустодейною печатью.

      Милостью Божью я, кнегини Семеновая Александровичъ, кнегини Марья, и зъ сыномъ своимъ со княземъ Васильемъ Семеновичемъ.
      Билъ намъ челомъ Зиновъ Лозичъ, что жъ были посадили ихъ на служебной земли.
      И мы есмо и зъ сыномъ своимъ того досмотрѣли, што жъ онъ сынъ боярскій есть. И мы есмо все ему то отпустили. Не давати ему ни сѣна, ани овса, вѣчно, ни подъ ворота ему не пойти и на каждое дѣло не маеть тежъ пойти, нижли онъ боярынъ есть, какъ который.
      А надъ то про лѣпшую справедливость сего нашого листа печать есмо прыложыли.
      Писанъ у Пинску, іюль 16 день, въ лѣто 1488, индиктъ 6.

А.Л. Ідэнтыфікацыйны нумар электроннай версіі дакумента: d009 ад 2009.XII.01.






Hosted by uCoz