Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


Арыгінал - нацыянальная святыня Беларусі - знаходзіўся ў Магілёўскім абласным музеі, адкуль быў вывезены ў ліпені 1941 года супрацоўнікамі НКУС. Сляды крыжа губляюцца на тэрыторыі Расіі. У 1997 г. крыж па блаславенню Беларускай праваслаўнай царквы быў узноўлены майстрам М. Кузьмічом. Пры ўзнаўленні выкарыстаны фотанегатывы, зробленыя Н.Ф.Чысцяковым у 1896 г. у Полацку. Надпіс друкуецца паводле выд.: Белоруссия и Литва. Исторические судьбы Северо-Западного края. С высочайшего соизволения издано при Министерстве внутренних дел П.Н.Батюшковым. С одной хромолитографией, 99 гравюрами и картой. СПб., 1890. С. 41.

      Въ лѣ[то] 6000 и 669 покладаеть Офросинья чьстьныи кр(е)стъ въ манастыри своемь въ ц(е)ркви С(вя)т(о)го Сп(а)са. Чьстьное дрѣво бесцѣньно есть, а кованье его злото, и серебро, и камѣнье, и жьнчигъ въ 100 гривнъ, а др[ѣво] 40 гривнъ.
      Да нѣ изнесѣться из манастыря никогда же, яко ни продати, ни отдаті, аще се кто прѣслоушаеть, изнесѣть и от манастыря, да не боуди емоу помощникъ чьстьныи кр(е)стъ ни въ сь вѣкъ, ни въ боудщии, и да боудеть проклятъ С(вя)тою Животворящею Троицею и с(вя)тыми отци 300 и 18 семию съборъ с(вя)тыхъ от(е)ць и боуди емоу часть съ Июдою, иже прѣда Х(ри)с(т)а. Кто же дрьзнеть сътвори с[ие], властелинъ или князь, или пискоупъ, или игоумѣнья, или инъ которыи любо ч(е)л(о)в(е)къ, а боуди емоу клятва си. Офросинья же раба Х(ри)с(то)ва, сътяжавъши кр(е)стъ сии, прииметь вѣчную жизнь съ всѣ[м]и с[вятыми].
      Г(оспод)и, помози рабоу своему Лазорю, нареченомоу Богъши, съдѣлавшемоу крьстъ сии црькви С(вя)таго Спаса и Офросиньи.


Электронная версія: А.Л., 2009.







Hosted by uCoz