Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


1388.[X.01], die sancti Remigij confessoris. Мергенбургскі лес. Вялікі маршал Тэўтонскага ордэна Энгельгард Рабэ і вялікі комтур Конрад фон Валенрод прымаюць ад князя Літвы Скіргайлы палонных братоў Ордэна (для далейшай адпраўкі іх на тэрыторыю Польшчы).

Арыгінал у XVI ст. знаходзіўся ў Каронным архіве ў Кракаве. Ён апісаны ў інвентары М. Кромера: "1388... Engelhardus Marsalcus et Conradus Valrode magnus commendator Cruciferorum paciscitur cum Skirgallo magno duce Litvaniae de reddendis mutuo captivis". Цяперашняе месцазнаходжанне: AGAD. Zbiór pergaminów, № 24. Пергамен шырынёй 300 мм, вышынёй 170 мм, закладка для пячатак 33 мм. Дзве пячаткі з чырвонага воску на пергаменных стужках.

Асноўныя публікацыі і літаратура: Gołębiowski Ł. Panowanie Władysława Jagiełły. Warszawa, 1846. S. 17; Daniłowicz I. Skarbiec diplomatów papiezkich, cesarskich, krolewskich, książęcych. T. 1. Wilno, 1860. S. 277, № 573 (дата: 1389); Monumenta medii aevi historica res gestas Poloniae illustrantia. T. 11. Index actorum saeculi XV ad res publicas Poloniae spectantiam quae quidem typis edita sunt / Coll. A. Lewicki. Kraków, 1888. S. 12. № 96 (па інвентары 1682 г.); Ліцкевіч А. Дагаворы паміж князямі ВКЛ, нобілямі Жамойці і прадстаўнікамі Тэўтонскага ордэна ў Прусіі і Лівоніі (1367-1398 гг.) // Arche. 2010, № 10 (Грунвальдскі нумар). Дадатак 1. С. 114-116, № 5 (па фотаздымку арыгінала; пераклад на беларускую мову). - Нямецкі тэкст прыводзіцца паводле публікацыі А. Ліцкевіча.

Дата: дзень св. спаведніка Рэмігія святкуецца 1 кастрычніка.

      Wissentlich sy allin den dy desin brif sehen adir horen lesen, daz wir, brudir Engilhard | Rabe, obirstir marschalc der brudere des Ordens des Spittals sente Marien des | Dutschen huses von Ierusalem, vnd erfundige, geistliche man brudir Conrad von | Walrode, groskompthur des selbigen Ordens, tun kunt vnd offi nbar, daz wir beyder | syt in der jarczal vnsirs Heren tusent dryhundirt in dem acht vnd achtczichsten | iare von dem irluchten fursten vnd grosmechtigem heren herczogen Skirgal czu | Littowen alle unsir brudir, dy ir von Prussen habit gefangen vnd noch leben, vf unsir hant nemen in guten truwen an alle argelist fry vnd ledig czu gende yn | euwirn landen an eyzen.
      Weres abir, daz Got nicht enwelle, daz vch eynecher vnsir | brudir entliffe ken vnsirn landen, den sulle wir vch pfl ichtig sin an allis gefere vnd | argelist wedir czu gestellen.
      Weres ouch, daz eynecher unsir brudir ken andirn | landen vch entlyffen, alzo daz wir siner nicht mechtig weren noch enmochten | yn vch gestellen, do sulle wir vch ir wergelt schuldig sin vor czu geben ouch. | So neme wir Mertin, Luprecht vnd Engilhard euwir gefangin vf vnsir hant fry | vnd ledig czu gende an eyzen in euwirn landen vf ire wergelt.
      Des czu merer sicherheit, | daz is stete gehalden werde, haben beidenthalben vnsir ingesegil an desin brif lasen | hengin.
      Der do gegebin vnd geschrebin ist vf dem velde czu Mergenberg Anno | incarnationis VIII prout supra, die sancti Remigij confessoris.

На адвароце запісы: 1) Marsalca et magnus commendator Ordinis suscipiunt captiuos ad suam manum, 3 ex suis in Litua nec sunt relictos. 8 anni (?) | acta (запіс канца XIV — XV ст.?); 2) Engelardus, marsalcus, et Conradus | Valderode, magnus comendator, | paciscitur cum Skirgalo duce | Litvanie de reddendis mutuo | captivis. 1388. | Litvaniae (запіс XVI ст.); 3) Litvan[iae] 8o (лічба закрэслена); 4) Litt. A.

А.Л. Ідэнтыфікацыйны нумар электроннай версіі дакумента: d107 ад 2010.XII.24.






Hosted by uCoz