Гісторыя Беларусі IX-XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы.


[1491].VI.10, в лѣт 6500-е 909-е, индикта 9. Кобрын. Княгіня Фядора, удава кобрынскага князя Івана Сямёнавіча, пасля яго смерці згодна з яго воляй запісвае на памін душы мужа-нябожчыка Кобрынскаму манастыру Святога Спаса сяло Корчычы, дзесяціну ад млына на рацэ Кобрынцы, ад жыта, ад ярыны і дзве вольныя карчмы ў Кобрыне; на вечнасць.

Арыгінал знаходзіцца ў бібліятэцы Вільнюскага ўніверсітэта: VUB pergamentų kolekcija, № F80-33. Пергамен, на якім захаваўся след прыціснутай (цяпер раскрышанай) пячаткі. Дакумент пацвярджаўся пазней каралямі Польшчы, в.к.л. Жыгімонтам І Старым (Кракаў, 1512.X.05), каралевай Бонай Сфорца (Вільня, 1541.VII.16), Уладзіславам IV (Кракаў, 1633.II.19). - Копія 1. Расійскі дзяржаўны архіў старажытных актаў у Маскве. Ф. 389 ("Літоўская Метрыка"). Воп. 1. Кн. 18 (18-я кніга запісаў), арк. 137. Паводле арыгінала, прадстаўленага для запісання разам з пацвярджэннем в.к.л. Жыгімонта І Старога, ігуменам Кобрынскага Спаскага манастыра Васіянам. - Копія 2. Расійскі дзяржаўны архіў старажытных актаў у Маскве. Ф. 389 ("Літоўская Метрыка"). Воп. 1. Кн. 106 (106-я кніга запісаў), с. 138-143. У складзе пацвярджэння караля Польшчы, в.к.л. Уладзіслава IV (Кракаў, 1633.II.19). - Копія 3. Была запісана ў кнізе Брэсцкага гродскага суда за 1660-1662 гады, с. 423-426, якая захоўвалася ў 1870 г. у Віленскім цэнтральным архіве. Прадстаўляе сабой экстракт копіі 2, выдадзены ў Варшаве 1634.VIII.04 (ад імя караля Польшчы, в.к.л. Уладзіслава IV) і актыкаваны ў Брэсцкай гродскай кнізе 1661.V.30.

Асноўныя публікацыі: Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 5. 1633–1699. СПб., 1853. С. 3-4, № 2-II (па копіі 2); Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России. Т. 1. 1361 - 1598. СПб., 1863. С. 23, № 32 (па копіі 1); Акты, издаваемые Виленскою археографическою комиссиею. Т. 3. Акты Брестского гродского суда. Вильна, 1870. С. 1-2, № 1 (па копіі 3, дата памылковая: 1401 г.).

Транслітарацыя тэкста зроблена А.Л. паводле фотаздымка арыгінала, спецыяльна для сайта.

Дата. У тэксце пісарская памылка, недакладна запісаны 6999 год ад стварэння сусвету. Дата ўстанаўліваецца паводле 9-га індыкту.

      Во имѧ Св(я)тыя Троицѧ.
      Се я кн(я)г(и)ни Ивановая  Семенович  Кобрынская  Феѡд(о)ра, дочка пан  Рогатинского. |
      Што ж  был  мои муж, кнѧз  Иван  Семенович  Кобрыньскии, небожчикъ, змыслил  был  со мною и хотѣл  | был  записат  десѧтин  к манастырю к Св(ѧ)т(о)му Сп(а)су въ Кобрын. Ино ѡн  небожчикъ кнѧз  Иван  | Семенович, муж  мои, свѣта тог  сшол, а тое десѧтины не поспѣл  записат  и, сходѧч  того свѣта, | кнѧз  Иван, небожчикъ, муж  мои, и говорил  нам  и казал  записат  по души по своеи к манастырю к Св(ѧ)тому  | Спасу въ Кобрын село Коръчич  и зо въсими дачами и зъ медовыми, и зъ грошовыми, и с полюдемъ, зо въсим  | с тым, што коли даивали и предкомъ нашим, и напотом  намъ самым, а двѣ коръчмы волных  оу Кобрын. |
      Прото ж  я того не хотѣла есми положит  на мужа моег  души и записала есми подлугъ слова муж  моег  | кнѧз  небожчика въмоввы десѧтин  к Св(ѧ)т(о)му Спасу въ Кобрын  зо млина, што на рецѣ на Кобрынцѣ десѧту|ю мѣръку; ѡт  жита десѧтую копу оу Кобрын; ѡт  ярины ѡт  въсѧкое десѧтую копу въ | Кобрын.
      А записала есми по души по ег, кнѧз  небожчика мужа своег  подлугъ слова мужа своег  | к манастырю къ Свѧтому  Спасу двѣ коръчмы волныхъ оу Кобрын.
      А записала есми по души по его, | кнѧз  небожьчик  подлугъ слова мужа своег  к манастырю Св(ѧ)т(о)му Спасу въ Кобрин  село Коръчич  | и зо въсими доходы, и зъ даню, и с полюдемъ, и зъ грошми, и зо въсими с тыми доходы, што коли | и предком  нашим  тыи коръчичене даивали, и нам  самым.
      А тому игумену Спаскому  Анъдрѣю и на|потом  иньшим  игумен(о)мъ, которыи коли буд(у)ть служит  въ манастыри въ Св(ѧ)т(о)го Спас  въ Кобрыни, | 1-1 ижбы деръжал  собѣ попа, ижбы кажног  днѧ не въмешкивала Божественая  служба.
      А записали е|смо тыи дѣла вѣчно и непорушно въ сии вѣкъ и въ буд(у)щии. А не въступатис  въ тыи дѣла иньшему | никому, што ж  есми записал  по душ  кнѧз  небожчика, мужа своег, к манастырю Св(ѧ)т(о)му Спасу въ Кобрин. |
      А хто бы смѧл  иньшьи [sic] въступат  въ тыи дѣла и тое рушит, наши запис, тот  сѧ россудит  со мною на | ѡн(о)мъ Страшьн(о)мъ судѣ перед  м(и)л(о)ст(и)вымъ Б(о)гъмъ [sic].
      Б(о)гу нашему  слава во вѣки вѣком. Амин. |
      Я, кн(я)г(и)ни Ивановая  Семенович  Кобрынская  Феѡд(о)ра, длѧ потверъженя сег  нашег  листу | и наших  сих  записеи приложила есми на то печат  свою.
      А при том  был  ѡсп(о)д(и)нъ ѡт(е)ць нашь вл(а)д(ы)ка | Володимеръскии и Берестеискии Васянъ, а пан  Левъ Боговинович2, ключник  Берестеискии, а пан  | Завиш, дворѧнин королевскии, а бояре кобрынскии пан  Михаил Дробыш, Мрочко, Некраш , намѣсник  Кобрынскии, | Васко Дробышевич, Моръдвинъ Кочанович.
      Записан  оу Кобрын, июн 10, въ лѣт  6500-е 909-е3, | иньд(и)кта 9.
      А писал  Ивашко Петрович, писарь кнѧг(ини) Ивановое Кобрынское Феѡд(о)ры.

1-1 У копіі 2 дададзена: приказуемъ. Але ў арыгінале гэтага слова няма. 2 Так у арыгінале. Трэба: Боговитинович. 3 Так у арыгінале.

А.Л. Ідэнтыфікацыйны нумар электроннай версіі дакумента: d125 ад 2010.X.22.







Телевизоры заявка на Ремонт Ремонт телевизоров.

Hosted by uCoz